Ir. J. Vromans: DNA merkers geven een nieuwe impuls aan de veredeling van vlas.

Het voortdurend gebruik van moderne vezelvlasrassen in veredelingsprogramma’s van vezelvlasvlas heeft er toe geleid dat het steeds meer moeite kost om betere rassen te ontwikkelen die bovendien onderscheidbaar zijn van de al bestaande rassen.

Dit proefschrift heeft als primair doel de overerving van belangrijke eigenschappen in vlas te achterhalen. Daarnaast is getracht de genetische structuur en de hoeveelheid genetische variatie in de primaire en secundaire genenpool van het gewas in kaart te brengen. Dit heeft geresulteerd in nieuwe inzichten die het mogelijk maken om ook in de toekomst nieuwe rassen te kunnen blijven ontwikkelen. DNA fingerprinting is een uitstekend hulpmiddel voor zowel het achterhalen van de overerving van eigenschappen als het karakteriseren van de genetische variatie.

DNA fingerprints laten zien dat vezelvlas een smalle genetische basis heeft en een deelverzameling vormt van olievlas. Wilde kruisbare vlassoorten maar ook olievlas bezitten meer variatie en zouden uitstekende bronnen kunnen zijn om de genetische basis van vezelvlas te verbreden.

De overerving van sommige eigenschappen blijkt vrij eenvoudig te zijn. Echter de overerving van een aantal andere eigenschappen ( b.v. vezelkwaliteit) is veel complexer. Met merkers kan de overerving echter goed worden gevolgd tijdens de ontwikkeling van nieuwe rassen. Merker gestuurde selectie kan daarom een efficiënt alternatief voor of een aanvulling zijn op de klassieke fenotypische selectie in vlas.