Dhr. T.J. (Dick) Dekker: “Jachtmethodes van de Slechtvalk en andere valken”

  Nieuws
  Perskamer
  Archief
  Agenda
  2012
  2011
  2010
  2009
  2008
  2007
  2006
  2005
  2004
  2003
  2002
  2001
  2000
  1999
  Nieuws
  RSS
  Agenda
  Open dagen
  Cursussen
  Promoties & Oraties
  Congressen en symposia

18 feb 2009 16:00
Onderdeel: Wageningen Universiteit
Locatie: Aula, gebouw 362, Gen. Foulkesweg 1, Wageningen
Organisatie: Wageningen Universiteit
Promotor: prof.dr. H.H.T. Prins (Resource Ecology)
Promotor: Prof.dr. R.C. Ydenberg

 Een halve eeuw geleden werd de Slechtvalk bijna tot uitsterven gebracht door de giftige residu’s van landbouwchemicalien, maar sindsdien heeft de stand zich hersteld. Wat voor invloed de terugkeer van deze supersnelle roofvogel gehad heeft op zijn prooisoorten is een onderwerp voor universitair onderzoek in Nederland en Canada. Het blijkt dat sommige watervogels nu een lager gewicht hebben dan voorheen. Een vette vogel zou meer moeite hebben een valk te ontwijken. En tijdens vloed, blijven strandlopers liever boven de zee rondvliegen dan op een hoogwatervluchtplaats te zitten waar het gevaar groot is door een valk overrompeld te worden. Over de jachtgewoontes van wilde Slechtvalken was echter weinig bekend. Dit is waar Dick Dekker een belangrijke bijdrage heeft geleverd. Zijn gegevens werden verzameld over 44 jaar, in alle seizoenen en in acht verschillende Canadese landschappen, alsmede aan de Friese Waddenkust. In totaal zag hij Slechtvalken 470 prooien slaan. Daarvan bestond 85 percent uit watervogels. Daarnaast werden er 104 prooien gepakt door drie andere valkensoorten onder studie: het Smelleken, de Giervalk en de Prairie Valk. Het jachtsucces van trekkende of overwinterende Slechtvalken varieerde van zeven tot twaalf percent. Dit betekent dat ongeveer negen van de tien aangevallen steltlopers of eenden wisten te ontsnappen. Broedende Slechtvalken hadden echter meer succes op jonge meeuwen die langs de nestplaats vlogen. Een bijzonderheid was dat grote valken de kleinere soorten van prooi beroofden en dat wijfjesvalken parasiteerden ten koste van de mannetjes. De machtigste rover was echter de Bald Eagle. Dit wijst erop dat de terugkeer van de zeearend in Nederland belangrijke gevolgen zou kunnen hebben voor Slechtvalken. 

Titel proefschrift: "Hunting tactics of Peregrines and other falcons"
Print dit agenda item