Gemeente wil toch geen gaten Loosdrechtse Plassen” en “Strand op Texel bedekt met massieve laag schuim”. Twee voorbeelden van uitspraken waarbij algengroei een centrale rol speelt. Aquatische ecosystemen worden de laatste tientallen jaren meer dan in het verleden belast met nutriënten uit rioolzuiveringen, de landbouw en de industrie. Om te helpen de gevolgen te begrijpen en om toekomstige situaties te voorspellen, is in 1977 de ontwikkeling begonnen van een wiskundig model, BLOOM, waarmee de hoeveelheid en samenstelling van algen wordt uitgerekend in relatie tot de beschikbaarheid van voedingsstoffen, de hoeveelheid licht in het water en begrazing. In vergelijking tot de meeste andere operationele modellen beschouwt BLOOM een relatief groot aantal algensoorten en werkt het volgens een alternatief competitieprincipe. De rekentijd van het model is relatief kort, wat ervoor zorgt dat kan worden ingezet voor complexe systemen en langjarige berekeningen. Het is wereldwijd toegepast op meren, stelsels van kanalen, zeearmen, lagunes en kustzeeën. Recente toepassingen betreffen de aanleg van de tweede Maasvlakte, analyse van de gevolgen van de stormvloedkering op de Lagune van Venetië en de milieu effect rapportage om te onderzoeken of het Volkerak Zoommeer zoet moet blijven of weer zout moet worden. Hoewel het model maar een deel van het aquatische ecosysteem nabootst, blijken de resultaten toch nauwkeurig genoeg om managers van waardevolle informatie te voorzien.
Titel proefschrift: "Eco-hydrodynamic modelling of primary production in coastal waters and lakes using BLOOM"