Mw. E.E.M. (Eleonora) Nillesen: Buitenlandse hulp, burgeroorlog en economische ontwikkeling in Sub-Sahara Afrika

  Nieuws
  Perskamer
  Archief
  Agenda
  2012
  2011
  2010
  2009
  2008
  2007
  2006
  2005
  2004
  2003
  2002
  2001
  2000
  1999
  Nieuws
  RSS
  Agenda
  Open dagen
  Cursussen
  Promoties & Oraties
  Congressen en symposia

15 jun 2010 16:00
Onderdeel: Leerstoelgroep Ontwikkelingseconomie
Locatie: Aula, gebouw 362, Gen. Foulkesweg 1, Wageningen
Organisatie: Wageningen University
Promotor: Prof.dr.ir. E.H. Bulte

 De dissertatie gaat over de (cor)relaties tussen buitenlandse hulp, instituties, burgeroorlogen en economische ontwikkeling in Sub-Sahara Afrika. Het doel is beter inzicht te krijgen in causale verbanden die dergelijke correlaties verklaren. Ik gebruik macro-economische data van 30 Afrikaanse landen alsook data op huishoud-en dorpsniveau van één specifiek land (Burundi) en laat zien dat resultaten niet noodzakelijk ver uit elkaar liggen.

Critici beweren vaak dat hulp corrumpeert en slechts ten goede komt aan een kleine elite. Dit zou leiden tot een verslechtering van bestaande instituties en, in extreme gevallen, zelfs tot burgeroorlogen. De resultaten uit de vergelijkende landenstudie wijzen echter op een positief effect van hulpgeld; meer hulp leidt tot beter bestuur, althans op de korte termijn. Dit komt overeen met resultaten van veel kleinschalige ontwikkelingsprogramma’s: de effectiviteit van hulp vermindert wanneer donoren minder toezicht houden.

Hoe staat het dan met de relatie tussen hulpgeld en burgeroorlogen? De vergelijkende landen studie laat een negatief verband zien tussen hulp en het voortduren van oorlogen. Eén mogelijke verklaring is dat hulpgeld mogelijk wordt aangewend om het regeringsleger te versterken waardoor er “snel” een overwinning behaald wordt. Een alternatieve verklaring kan zijn dat hulp inkomens verhoogt of compromissen tot stand brengt tussen de regering en rebellengroepen waardoor oorlogen minder lang voortduren.

Er is geen meetbare invloed van hulp op het ontstaan van burgeroorlogen. Rebellen lijken niet te worden aangetrokken door hulpgeld dat in hún bezit kan komen wanneer ze de zittende regering uit het zadel wippen. Noch vind ik bewijs voor deze theorie op microniveau wanneer ik de rekrutering van rebellen in Burundi onderzoek. Aan de andere kant: lagere landbouwinkomsten, veroorzaakt door een tekort aan regenval, leiden wél tot een verhoogde kans dat Burundese boeren zich aansluiten bij rebellengroepen.

Met behulp van enquêtes en experimentele data uit Burundi toets ik de invloed van oorlogsgeweld op economisch en sociaal gedrag van individuen. De uitkomsten suggereren dat het ervaren van oorlogsgeweld onderlinge sociale relaties kan versterken en dat oorlogsslachtoffers meer investeren in risicovolle maar winstgevende activiteiten zoals het verbouwen van exportgewassen. Een dergelijke ontwikkeling zou de voorspoedige wederopbouw in landen tot voor kort geteisterd door oorlogsgeweld, zoals Sierra Leone, Rwanda, Mozambique en Angola mogelijk verklaren.

Uit de dissertatie blijkt dat populaire ideeën over ontwikkeling niet altijd worden ondersteund door empirisch bewijs. In tegendeel, mijn resultaten laten vaak geen (overtuigend) of een zelfs een tegengesteld effect zien. Deze uitkomsten helpen mogelijk om samen met donoren, ontwikkelingsorganisaties en beleidsmakers kritisch te kijken naar de bestaande aanpak en na te denken over nieuw toekomstig beleid.
Titel proefschrift: "Shocks, Civil War and Economic Development in Sub-Saharan Africa"

Meer informatie: www.microcon.eu
Print dit agenda item