Saskia Werners: “It is easier to borrow money for champagne than for adaptation”
Adaptation is increasingly seen as an inevitable response to climate change. In this research I investigated the adaptation in managed river basins. In particular, I investigated how land-use and water management activities can be combined to reduce climate related risks in the Netherlands and Hungary. To value risk reduction, the performance of water and land-use management activities has to be studied over the full range of climatic conditions that can occur. This is different from current practice where water management is typically designed to perform under a specific design discharge or narrow range of extreme events. Adaptation is enhanced by pilot projects that test and debate new ideas through collaboration between recognised actors from civil society, policy and science. A challenge is to create flexible financial instruments that share the benefits and burdens of adaptation fairly between people.
Nederlandse samenvatting:
Het centrale thema van mijn onderzoek is aanpassing aan klimaatverandering in rivier¬stroomgebieden. Het derde klimaatrapport van het internationale klimaatpanel IPCC liet zien, dat aanpassing aan klimaatverandering zowel noodzakelijk als complex is. Sindsdien is er toenemend aandacht voor het verkennen van aanpassingstrategieën en het verklaren van het proces van klimaataanpassing. Al vroeg was ik gefascineerd door één bepaalde aanpassingstrategie: diversifiëren. Onder diversifiëren versta ik het combineren van verschillende landgebruiktypes of waterbeheersmaatregelen in een regio. Mijn onderzoek bestudeert diversifiëren als een strategie van actoren om met klimaatrisico’s om te gaan in twee studiegebieden: het stroomgebied van de Tisza rivier in Hongarije en dat van de rivier de Rijn in Nederland. Mijn onderzoek toont aan dat om optimaal gebruik te kunnen maken van diversificatie voor het vermindering van klimaatrisico’s, de effectiviteit van maatregelen onderzocht moet worden onder alle mogelijke omstandigheden en niet alleen onder extreme situaties. Naast de effectiviteit van aanpassingsopties, verdienen de voorwaarden aandacht waaronder mensen aanpassingsopties realiseren. Begrip hiervan is namelijk cruciaal voor het succesvol plannen en implementeren van klimaataanpassing. Mijn onderzoek gaf aan, dat nieuwe kansen ontstaan door uit te gaan van individuele actoren, hun doelen en de maatregelen waarom zij vragen. Verder suggereerde mijn onderzoek dat, naast het stimuleren van klimaataanpassing door specifieke sectorale maatregelen, er behoefte is aan een klimaataanpassingportfolio. Deze portfolio zou zich uit moeten strekken over verschillende niet-klimaat beleidsvelden, zoals waterbeleid en natuurbeheer, en over diverse actorpartijen, met risicotoedeling en complementariteit als gidsprincipes.