Afrikaanse meervallen lijken er weinig last van te hebben als ze dicht op elkaar in een kweekvijver zitten. Integendeel, bij een hoge dichtheid vermindert de onderlinge agressie en groeien de vissen beter. De meervallen raken wel gestresst en agressief als ze lang in het licht zitten. Dit blijkt uit het onderzoek van de Mexicaanse promovendus Pablo Almazn Rueda.Iedereen die wel eens een kwekerij van Afrikaanse meervallen bezocht heeft, verbaast zich over de hoge dichtheden waarin deze vissen gehouden worden. De dieren zitten vaak letterlijk als haringen in een ton en spetteren er duchtig op los. De productiestijging op praktijkbedrijven is dan ook voor een belangrijk deel gerealiseerd door meer vissen per kweekeenheid te houden. ,,Dierwelzijn en verantwoord ondernemen krijgen wel steeds meer aandacht in de aquacultuur, zegt dr Johan Schrama. Hij begeleidde Almazn Rueda, die bij de leerstoelgroep Visteelt en visserij de invloed van het leefmilieu op het gedrag van de Afrikaanse meerval onderzocht. Het is een van de eerste studies waarbij zo nadrukkelijk gekeken is naar het gedrag van kweekvis, denkt Schrama.
Licht blijkt een belangrijke invloed te hebben op het gedrag van de meerval. Vissen die continu in licht met een hoge intensiteit verkeren besteden meer tijd aan zwemmen, zijn agressiever en hebben meer littekens op het lichaam dan vissen die bij twaalf uur licht, twaalf uur donker en een lage lichtintensiteit worden gehouden. Een verband dat ook werd bevestigd voor andere lichtperiodes: wanneer het aantal uren licht gedurende een etmaal stijgt, lijken de vissen meer gestresst en agressief te worden.
Bij een hoge teeltdichtheid vermindert de agressie en verbetert de groei van de vissen. Dit betekent volgens Schrama geen vrijbrief om zoveel mogelijk meervallen per kweekbak te gaan houden. ,,Vergelijk het met een volle lift of een vol stadion. In het laatste geval zit je ook dicht op elkaar, maar je hebt nog wel ruimte om te bewegen. Meervallen kunnen er goed tegen als ze dicht op elkaar zitten, zolang ze maar de ruimte hebben om te bewegen. Ze functioneren beter als ze in een grote groep bij elkaar zitten, maar je moet niet de dichtheid vergroten door de kweekbakken kleiner te maken.
Schrama wijst erop dat de huidige studie nog maar een aanzet is om te komen tot een echte welzijnsbeoordeling. ,,De resultaten doortrekken naar andere vissoorten is in ieder geval riskant. De meerval is een heel bijzondere vis, die bijvoorbeeld kan beschikken over luchtademhaling. De vis is alleen daardoor al minder gevoelig voor de kwaliteit van het leefmilieu. | Gert van MaanenPablo Almazn Rueda promoveert op maandag 16 februari bij prof. Johan Verreth, hoogleraar Visteelt en visserij.