De gemiddelde volwassen Nederlander wordt elk jaar vier ons zwaarder. Het lijkt niet veel, maar het is voldoende om onderzoekers te laten spreken van een vetzuchtepidemie. Volgens een Wageningse promovenda hoeven we van het eetlusthormoon leptine geen redding te verwachten.De gewichtstoename van de Nederlandse bevolking kent een aanzienlijke spreiding en het probleem zit hem uiteraard in de personen die kilos per jaar aankomen. Tot een paar jaar terug hoopten onderzoekers dat ze daar iets aan konden doen als ze meer wisten over het eetlustremmende hormoon leptine. Vetcellen die door een overmaat aan calorien groeien, geven het hormoon af, dat er op zijn beurt in de hersenen voor zorgt dat de eetlust vermindert.Misschien, dachten de onderzoekers, neemt bij mensen die snel zwaar worden de aanmaak van leptine sneller af als de inname van calorien afneemt. Ir Monica Mars kon voor die theorie geen bevestiging vinden. Een teruglopende aanmaak van het hormoon leptine zorgt er niet voor dat afslankers die stoppen met hun dieet weer snel dik worden.
De promovenda zette een groep mannelijke studenten op een dieet en onderzocht hun leptinespiegels. Toen ze de studenten ook vroeg om hun honger een cijfer te geven, ontdekte ze dat studenten meer hongergevoelens hadden naarmate hun leptinespiegel verder was gezakt.
Maar toen diezelfde groep studenten weer naar believen mocht eten, aten de extra hongerige studenten met de lagere leptinespiegels niet meer dan normaal. Ze werden dus niet zwaarder dan andere studenten. Ook op de langere termijn, ontdekte Mars, worden mensen met een lage leptinespiegel niet dikker dan mensen met een hoge spiegel. / Willem Koert