Over dertig jaar is economisch rendabele landbouw zeker mogelijk in Zuid-Holland. De provincie moet wel rekening houden met veranderingen door het klimaat. En natuurbeheer moet een volwaardige economische activiteit worden voor landbouwondernemers.
Dat stellen het LEI, onderdeel van Wageningen UR, en onderzoeks- en adviesbureau Arcadis in het rapport ‘Bouwstenen voor de Agenda Landbouw van de Provincie Zuid-Holland’. In opdracht van de provincie onderzochten het LEI en Arcadis gezamenlijk de toekomstmogelijkheden van de zogenaamde grondgebonden landbouw in Zuid-Holland. Hieronder vallen de veenweidegebieden van het Groene Hart, de kleigebieden van de Delta en de (stads-) landbouw in het Landschappelijk netwerk.
Verzilting
De Delta blijft volgens deze studie een akkerbouwgebied dat te maken krijgt met verzilting. De provincie zou moeten investeren in kennis, waterberging en infrastructuur om zoutschade te compenseren. De provincie zou ook bepaalde bedrijven kunnen verplaatsen.
Vernatting
De melkveehouderij in het Groene Hart zal steeds meer rekening moeten houden met vernatting en natuurontwikkeling. Kansen liggen er op dat vlak vooral in het aanpassen of verplaatsen van bedrijven. En in het subsidiëren van zogenaamde groenblauwe diensten. Dit zijn activiteiten die de kwaliteit en toegankelijkheid van het gebied verhogen.
Natuurlandbouw
In het Landschappelijk netwerk is de druk op grond groot. De provincie heeft een streng ruimtelijk ontwikkelingsbeleid nodig om de landbouw in dat gebied toekomst te geven. De onderzoekers bevelen natuurlandbouw aan, gericht op het maximaliseren van de biologische biodiversiteit. Dat betekent dat de provincie natuurbeheer moet gaan zien als een volwaardige economische activiteit voor landbouwondernemers.