Onderzoekers van de Plant Sciences Group van Wageningen UR hebben een nieuwe mogelijkheid gevonden om bananenplanten resistent te maken tegen de gevreesde Black Sigatoka ziekte.
Recent lieten de onderzoekers al zien dat sommige eiwitten van heel verschillende schimmelsoorten, door genen van veel plantensoorten herkend kunnen worden. Die genen zorgen op hun beurt voor de afweer tegen de schadelijke schimmels. De onderzoekers laten nu in het tijdschrift PNAS zien dat dit principe ook geldt voor ziekteverwekkende schimmels van tomaat en banaan en de afweer van deze planten tegen de schimmels die deze gewassen belagen. Zo kan de afweer van tomatenplanten tegen tomatenziektes, wellicht in banaan gebruikt worden voor de afweer tegen typische bananenziektes, zoals de verwoestende Black Sigatoka.
Cladosporium fulvum, de veroorzaker van bladvlekkenziekte in tomaat, produceert bepaalde eiwitten die door resistente tomatenplanten herkend worden. De planten reageren met het razendsnel laten afsterven van een aantal bladcellen, waardoor de schimmel niet door kan groeien.
Een heel andere schimmel, Mycosphaerella fijiensis, de veroorzaker van de gevreesde Black Sigatoka-ziekte in banaan, blijkt eiwitten te produceren waarvan bepaalde stukken erg lijken op stukken van de eiwitten die de tomaten-schimmel maakt.
Pierre de Wit, hoogleraar fytopathologie aan Wageningen University, en Gert Kema, senior onderzoeker bij Plant Research International hebben bij dit onderzoek de handen ineengeslagen.
Ioannis Stergiopoulos, post-doc in de onderzoeksgroep van De Wit en eerste auteur van het artikel: “We hebben laten zien dat de eiwitten van Mycosphaerella fijiensis ook voor een afweerreactie zorgen in de tomatenplanten die resistent zijn tegen Cladosporium fulvum. Als we de erfelijke code voor die afweer, naar banaan zouden kunnen overbrengen, kunnen we misschien resistente bananenplanten ontwikkelen”.
Voor het International Pesticide Reduction Program dat Plant Research International coördineert, is deze nieuwe mogelijheid van groot belang. Kema: “Wereldwijd wordt eigenlijk maar één bananenras geteeld, en dat ras is heel vatbaar voor de ziekte. Daarom moeten de bananenplantages meer dan vijftig keer per jaar behandeld worden met chemische bestrijdingsmiddelen tegen de schimmel. Resistente bananenplanten zouden dus een enorme milieuwinst kunnen opleveren.”
Voor kleine boeren die geen geld hebben voor de chemische middelen, zouden resistente planten helmaal een uitkomst zijn. Ze zouden dan veel meer bananen kunnen oogsten. Dat is voor de boeren én de mensen in hun omgeving van groot belang, aangezien juist zij voor hun voedsel voor een belangrijk deel zijn aangewezen op bananen.