In de praktijk van de (semi-)overheid wordt communicatie nog vaak gezien als een middel om draagvlak te creëren voor een bestaand plan. Er is eerder wel gecommuniceerd, maar dan toch vooral met de politiek, met vertegenwoordigende organisaties en met deskundigen. De burger is onvoldoende in het beleidsproces meegenomen, wat leidt tot een plan dat niet goed is aangepast aan diens rationaliteit. Bovendien heeft de burger, door de lage betrokkenheid, ook vaak te weinig geleerd om het plan goed te kunnen beoordelen. Zo ontstaan acceptatieproblemen, een chronisch verschijnsel in onze democratie. De 'effectiviteitscrisis' in het openbaar bestuur is vooral hierdoor te verklaren.
Doel van dit seminar is te onderzoeken of het anders kan. Daartoe zullen we de mogelijkheden bestuderen van interactieve beleidsvorming, waarbij (groepen van) burgers wèl in het planproces worden opgenomen. We gaan in op de noodzakelijkheid van deze benadering, op de methodiek ervan, maar eveneens op de onmiskenbare problemen die ook hierbij ontstaan. Interactieve beleidsvorming, hoe onmisbaar ook in ons huidige bestel, is geen panacee.
Het seminar richt zich op beleidsambtenaren en voorlichters in overheids- en semi-overheidsorganisaties, en op allerlei andere verantwoordelijke plannenmakers en communicatiedeskundigen die afhankelijk zijn van maatschappelijke acceptatie. Het ingangsniveau ligt tenminste op dat van het HBO. Belangrijker echter is werkelijke ervaring in beleidsprocessen of planning.