Ir. W.G. Flier : Variation in the agent that causes Potato Blight (Phytophthora infestans)

  News
  Newsroom
  Archive
  Calendar
  2012
  2011
  2010
  2009
  2008
  2007
  2006
  2005
  2004
  2003
  2002
  2001
  2000
  1999
  News
  RSS
  Calendar
  Open days
  Courses
  Congresses and symposia
  PhD-graduations and speeches

5 Jun 2001 16:00
Unit: Wageningen University
Promotor: prof.dr. R.F. Hoekstra (Genetics - Populations and Quantitative Genetics)prof.dr. W.E. Fry (Cornell University, Ithaca, USA)
Co Promotor: dr.ir. L.J. Turkensteen (Plant Research International)

De aan schimmels verwante oömyceet Phytophthora infestans, veroorzaker van de gevreesde aardappelziekte, wordt wereldwijd gerekend tot de belangrijkste ziekteverwekker in de teelt van aardappelen en tomaten. In Europa worden, naast een bescheiden inzet van partieel resistente rassen, jaarlijks grote hoeveelheden chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt om aardappelen tegen deze ziekte te beschermen. De probleem zijn toegenomen sinds er rond 1976 sprake is van een seksueel voortplanten populatie van de ziekteverwekker. Aangenomen wordt dat de door seksuele voortplanting ontstane rustsporen (oösporen), samen met (aseksuele) bronnen als afvalhopen en geïnfecteerde aardappelknollen een rol spelen bij het ontstaan van nieuwe epidemieën. Verder zou de seksuele voortplanting hebben geleidt tot een snellere evolutie en daaraan gekoppelde agressievere varianten van de ziekteverwekker. Wilbert Flier onderzocht de toegenomen genetische variatie van P. infestans en de gevolgen hiervan voor de beheersing van de aardappelziekte. De seksueel gevormde rustsporen, die vier jaar kunnen overleven in de grond, blijkt inderdaad de drijvende kracht achter de explosie van genetische variatie. Hierdoor hebben de partiële resistentie tegen aardappelziekte een groot deel van hun waarde verloren. Veredelaars en gewasbeschermers hebben te maken met een ziekteverwekker die flexibeler, variabeler, sneller en zich daardoor minder voorspelbaar is gaan gedragen. Voor de bestrijding betekent dit nu ‘alle hens aan dek’, waarbij op verantwoorde wijze duurzame vormen van resistentie, gerichte fungicidengebruik en cultuurmaatregelen worden ingepast in een echt geïntegreerde bestrijdingsstategie, waardoor het mogelijk wordt de effectiviteit van fungiciden te verhogen en tegelijkertijd het middelengebruik terug te dringen.
Print this activity